Tekst en foto’s Henk Donkers.
Tijdens de koffieochtenden
Maandag t/m Vrijdag
10:00 – 12:30 uur
Anne Muller (85) werd als kind van anderhalf meegegeven aan verzetsmensen die onderduikadressen voor haar vonden. Ze overleefde de oorlog, net als haar ouders. Veel familieleden werden vermoord. “Ik ben opgegroeid met dode familieleden”, zegt ze.
Anne Muller: “Ik schilder om te overleven”
Om haar traumatische ervaringen te verwerken ging ze na haar vijftigste schilderen. “Ik ging in therapie, maar kon er niet over praten. Wat ik niet kon zeggen, kon ik wel uitbeelden. Ik schilder om te overleven.”
In haar bovenwoning hangen en staan veel schilderijen van dode familieleden en situaties uit haar jeugd. Ze zijn veelal geschilderd op basis van foto’s uit het familiealbum. Ze schildert de foto’s echter niet na. “Ik gebruik een uitdrukking of een houding, maar uiteindelijk worden het míjn gezichten.”
Haar portretten en situaties ogen vaak lieflijk, teder en zacht, maar verbergen ook een diepe pijn. Anne: “Dat is mijn pijn. Die is niet altijd direct te zien, maar ik weet dat die erin zit. Als het schilderij af is, heb ik waarschijnlijk iets verwerkt.”
Op zondag 18 juni of op zondag 5 juli is de Meet en Greet met Anne Muller.
Het programma is nog niet volledig bekend. Houd u de website in de gaten?